Je hebt reclame en je hebt Reclame. De eerste is van het soort “Carglass repareert, Carglass vervangt”, “Vanish Oxi Action met intelligente vlekzoekers” en “Alldays met vleugels”. Helaas behoort het merendeel van alle commercials tot dit type. Vermoeiend, onorigineel en met een hoge irritatiefactor. Wegzappen zodra de commercialbreak begint is dan ook een welbekend fenomeen. Maar er zijn uitzonderingen. Van die commercials waar je met veel plezier naar blijft kijken: de Reclame.
Herhaaldelijk roepen
Reclame met een hoofdletter is een bijzonder type; een staaltje kunst, een vak apart. Het doel van reclame – niet voor niets afkomstig van het Latijnse woord reclamare dat ‘herhaaldelijk roepen’ betekent – is immers het promoten van een product of dienst. En dat doe je niet door een commercial te maken die bij voorbaat al genomineerd wordt voor de ‘Loden Leeuw’. Of juist wel natuurlijk; een hoge irritatiefactor is immers ook iets waard. Of je dit als bedrijf of merk zijnde moet willen is een andere discussie. Nog niet zo heel lang geleden behoorden tot de categorie Reclame commercials als “Calvé Pindakaas, wie is er niet groot mee geworden”, “Bedenk goed wat je met je laatste Rolo doet” en “De Gouden Gids haai”.
Briljantje
Ook in het eerste decennium van de 21e eeuw zijn er goede commercials te zien op tv; “KPN’s Goeiemoggel” kennen we allemaal nog wel. En natuurlijk hebben we nog alle “Even Apeldoorn Bellen” reclames van Centraal Beheer Achmea die het goed blíjven doen. Complimenten voor het onuitputtelijk lijkende reclamebureau DDB Amsterdam. Echter, anno 2010 kun je veel méér op promotioneel gebied dan zo’n ‘ouderwetse’ commercial. Veel spannendere dingen. Veel geruchtmakendere dingen. Flashmobs bijvoorbeeld. Voor een beetje marketeer een welbekende term. Voor veel anderen een onbekend fenomeen. En dat is zonde want een beetje flashmob is… simpelweg briljant.
Slechts een verzetje
Wikipedia vertelt ons dat een flashmob “Een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteenvalt” is. Het idee van de flashmob is afkomstig van een redacteur van Harper’s magazine, genaamd Bill Wasik. In 2003 organiseerde hij de eerste flashmob ter wereld in het New Yorkse warenhuis Macy’s. Wasik organiseerde een flashmob als sociaal experiment. Hij wilde voorbijgangers vermaken en verbazen, anders zijn dan anderen en iets vernieuwends doen. Veel mensen kopieerden Wasiks briljante plan. Meestal voor de fun, voor een verzetje. Na New York volgden vele steden zoals Londen en Rome maar ook Amsterdam, Utrecht en Antwerpen. Ondertussen begint het fenomeen redelijk bekend te worden. Blijft natuurlijk de vraag rijzen hoe je een flashmob van de grond krijgt en wie er achter zo’n grootschalig evenement zit.
Shoqs en Improv Everywhere
Een voorbeeld van een flashmob organisatie is Shoqs. “Shoqs wil de Nederlandse bevolking wakker schudden uit hun standaard huis-tuin-en-keuken-leventje door ze te plaatsen in vreemde of grappige situaties”, pretendeert de organisatie op zijn website. Imporv Everywhere is een gelijksoortige internationale organisatie, iets groter in zijn soort. Bezoek hun website en laat je verbazen door de vele vele bizarre situaties die zij gecreëerd hebben. En waarom? Improv Eveywehere’s ultieme doel is plezier hebben: “We’re out to prove that a prank doesn’t have to involve humiliation or embarrassment; it can simply be about making someone laugh, smile, or stop to notice the world around them.” Een flashmob is echter niet alleen goed om iemand een leuke dag te bezorgen of om even lekker te kunnen lachen; het is het marketingmiddel bij uitstek. Bedenk je eens wat Oprahs telefoontje in haar hand heeft gedaan met de omzetcijfers van T-Mobile. De vele Youtube filmpjes van deze flashmob alleen al zijn miljoenen keren bekeken. Life is for sharing… briljant.
Het kan altijd anders
Natuurlijk kan de promotie van je product of dienst ook anders. Nog origineler misschien. Zoals hier in Rusland. Dat parasailingbedrijf moet per direct opdoeken als je het mij vraagt. En alle toeristen die eromheen staan te lachen en filmen zouden één voor één gekatapulteerd moeten worden. Maar dan zonder parachute eraan als het even kan.
Tags: flashmobs, Jaimy Scholte, reclame
